عریضه نویسی و به عبارتی عرض توسل و تقاضای حاجت از خداوند، از روایاتی سرچشمه گرفته که در این باره نقل شده است

در برخی کتاب ها، درباره عریضه به محضر مقدس ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف، متن عریضه و شیوه طرح آن، نکاتی آمده است. مرحوم محدث قمی می نویسد: « هر کس در ضریح ائمه علیهم السلام عریضه و کاغذی را ببندد و مهر کند و آن را در نهر یا چاه آب و یا برکه ای بیندازد و به نیت حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف حاجت خود را ذکر کند، آن بزرگوار عهده دار برآورده شدن حاجات وی می شود ».(1)بر همین اساس، چاهی در مسجد مقدس جمکران وجود دارد. اما این چاه خصوصیتی ندارد و انسان می تواند برای توسل و عرض حاجت به محضر حضرت، در آن چاه یا چاه و نهر دیگری، عریضه خود را بیندازد. پس نباید تصور کرد که این چاه جزئی از مسجد جمکران به شمار می آید و به دستور حضرت حفر و بدین منظور لحاظ گردیده است و حضرت عجل الله تعالی فرجه الشریف نامه هایی را که در آن انداخته می شود حتماً‌ می خواند. بلکه بعدها برای آسان شدن عریضه نویسی، چاهی در مسجد جمکران حفر شد.

پی نوشت :

1. منتهی الآمال، ص334. 

منبع:http://whc.ir